हेक सेठ हुत्‍ता । ओ कन्‍नू लख्‍खा रुप्‍पिया ची धन दोलत हुत्‍ती । हेक कोठ्‍ठी हुत्‍ती ता देस-विदेस मां फेड़ला आल्‍ला काम-धन्‍धा हुत्‍ता । हेक डियो हेक महापरूस्‍स ओन्हूं मिल्‍लू आल्‍ला । बात्ता-बात्ता मां ओण्हे ओन्हूं कहले , सेठ जी, हिम्‍मा ता मँहगाई बेहसाब हुत्‍ती गेल्‍ली । सारिया चीज्जा चे भा दुग्‍गने हुत्‍ती गेल्‍ले । दुध्‍धी धन दोलत वी बध्‍धती कन्‍न करोड़ा रुप्‍पिया मां हुत्‍ती गेल्‍ली । सेठ्

हेक्‍के सेहरां मां मन्दर बणे पलता ला । मन्दरां मां लाकड़िया चे काम घणे हुत्‍ते । ऐ सांग्‍गू लाकड़िया टुक्‍कणे आल्‍ले घणे सारे मजदूर काम्‍मा पे लाग्‍गले पलते ले । उठ्‍ठे लाकड़िया ची जाडी-जाडी मुन्ढे पलती ली ता वान्हूं टुक्‍कणे चे काम चल्ले पलते ले । सारे मजदूरां नूं डुफ्‍फारा ची रोट्‍टी खाणे कल्‍ले घणी दूर जाणे पड़ते ऐ सांग्‍गू डुफ्‍फारा चे हेक घन्टा उठ्‍ठे कुई ना रहते । हेक डियो खाणे चा टेम हुल

हेक्‍के जोहड़ा मां हेक कुम्‍मी रहती । ओ जोहड़ा मां रोज्‍जाना डोन बुग्‍गले तरणे कल्‍ले आत्‍ते । बुग्‍गले घणे हँसमुख ता मिलणसार हुत्‍ते । कुम्‍मी ता बुग्‍गले मां यारी हुत्‍ती गेल्‍ली । बुग्‍गले नूं कुम्‍मी चे होले-होले टुरणे ता भोलापन आच्छा लाग्‍गता । बुग्‍गले बड्‍डे गियान्‍नी हुत्‍ते । बुग्‍गले घणी दूरी तक्‍क घुमती आत्‍ते । यूं ही घणी डिये गुजरती गेल्‍ली । हेक वारी बड्‍डे जोरा जा सुख्‍खा पड़ला ,

हेक्‍के जंग्‍गला मां हेक्‍के बणा पे चिड़ी चा घोंस्‍सला हुत्‍ता । हेक डियो घणा पाला पड़े पलता ला । पाले मां कांपते-कांपते तीन-चार बान्दर ओ बणा तल्‍ले आल्‍ले ।हेक बान्दर बोड़ला ,“ किठ्‍ठाऊं सेकणे कल्‍ले जाखते मिलती जाया ता पाला ना लाग्‍गे आ ।” डूज्‍जे बान्दरां ने उपाय बावड़ ला ,“ डेखा , कित्तनी सारी सुकली आल्‍ली पान्‍ने डेल्‍ली पल्‍ली । यान्हूं भेले करती कन्‍न जाखते बालणे चा जुगाड़ सोच्‍चूं ।” बा

हेक्‍के राज्‍जे चे नुझणे आल्‍ले कोठ्‍ठे मां हेक्‍की जूंवे ने घर्र घाले जत्‍ती । रोज्‍जाना रात्ती चे जिस्से बेल्हे राज्‍जा नुत्थी रहता तां वा होले-होले बहारू आत्ती कन्‍न राज्जे चे लूहीं पित्‍ती कन्‍न बलति आपणी जग्‍गा पे लुकती जत्‍ती । अचानचक्‍क हेक डियो हेक माच्छर राज्जे चे नुझणे आल्‍ले कोठ्‍ठे मां आत्ती पुज्‍जला । जिस्‍से बेल्हे जूंवे ने ओन्हूं डेखले तां विणे ओन्हूं उठ्‍ठू जाणे कल्‍ले कहले । वि

जंग्‍गला मां हेक सेर रहता , हेक डियो सेरा चे पग्‍गा मां कांट्‍टा लाग्‍गती पल्‍ला ता ओच्‍चे पंज्‍जे मां घाव हुत्‍ती गेल्‍ला । सेरा कल्‍ले दरोड़ने मुसकिल हुत्‍ती गेल्‍ले ता ओ लंगड़ाती कन्‍न टुर्रता । ऐ साग्‍गूं ओ कई डिये सिकार वी नी कर सग्‍गला ता भूख्‍खे कन्‍नू मर्रू लाग्‍गती गेल्ला । लंगड़ा सेर जानवरें सोधणे कल्‍ले इंग्‍गे-उंग्‍गे गेल्‍ला । ओन्हूं कस्‍सा वी कोन्हीं लाभले । होले-होले ओ हेक्‍की घो

हेक्‍के पहाड़ा ची  टुसनी पे हेक बाज रहता । पहाड़ा ची वाल्ली मां बुहेड़ी चे बणा पे हेक काग्ग घोस्‍सला बणाती कन्‍न रहता । ओ बड्‍डा चल्‍लाक हुत्‍ता । ओच्‍ची सद्‍दा हाँ कोस्सिस रहती कि बिन्‍ना मेनहत्त करले खाणे कल्‍ले कस्‍सा मिलती जाव्‍ओ । बणा चे मुन्डा मां घणी सारी ससस्य रहती । जिस्‍से बेल्हे ससस्य बहारू आत्‍ती तां बाज घणी  ऊप्‍पर्र उडरती कन्‍न हेक्‍के आध्‍धे ससस्य नू चत्‍ती चाहला जत्‍ता । हेक डिय

जंग्‍गला मां ठड्‍डा चा मोस्सम आव्‍वे पल्‍लता ला । सारी जानवरें आवणे आल्‍ले मोस्समा कल्‍ले तियारिया कर्रु लाग्‍गती गेल्‍ली । चिड़ी ने वी आपणा घोंस्‍सला तियार करला ता ओन्हूं चाऊं पास्‍सू कख्‍खा लारे ढकती नाखले । हेक डियो अचानचक्‍क बद्‍दला मां बिज्‍जली गरजू लाग्‍गती गेल्‍ली ता कत्तरा जीं देरी मां मुसलाधार बारस आऊं लाग्‍गती गेल्‍ली । सारी जानवरें आपणे-आपणे घर्रे आऊं लाग्‍गती गेल्‍ली । चिड़ी वी तिख्

हेक वारी हेक राज्‍जा सिकार करणे कल्‍ले, आपणे सेन्‍निका लारे जंग्‍गला मूं जाए पल्लता ला । घणी दूरी तक्‍क सिकार ना डिस्‍से ला , होले-होले वे घणे घाट्‍टे जंग्‍गला मां घिरती गेल्‍ले । हाल्‍ली वे कोच्छ दूर गेल्‍ले हुत्‍ते कि वान्हूं जंग्‍गला मां डाक्‍कूवा चे लुकणे ची जग्‍गां डिस्‍सली । जिव्‍वें वे विच्‍चे लारे पुज्‍जले , लारे चे बणा पे बेहला तोता बोड़ला ,“ पकड़ा-पकड़ा हेक राज्‍जा आव्‍वें पल्‍ला , ऐच

हेक डियो हेक भिखारी रोट्‍टी रांधणे कल्‍ले जंग्‍गला मूं लाकड़िया चुणे पल्‍लता ला कि ओण्हे हेक अन्‍नोखी चीज डेखली ,“ कित्तनी अज्‍जीब छे हा ” ओण्हे बिना पग्‍गा आल्‍ली लोम्बड़ी नूं डेखती कन्‍न मन्‍ना मां सोचले ,“ हा ये हालती मां जित्‍ती किव्‍वें छे ।” ओ आपणे खियाला मां हुत्‍ता कि अचानचक्‍क चाऊं पास्‍सूं दरोड़भज्‍ज मच्‍चती गेल्‍ली । जंग्‍गला चा राज्‍जा सेर उंग्‍गे आव्‍वे पल्‍लता ला । भिखारी दरोड़ती