हेक डियो हेक भिखारी रोट्टी रांधणे कल्ले जंग्गला मूं लाकड़िया चुणे पल्लता ला कि ओण्हे हेक अन्नोखी चीज डेखली ,“ कित्तनी अज्जीब छे हा ” ओण्हे बिना पग्गा आल्ली लोम्बड़ी नूं डेखती कन्न मन्ना मां सोचले ,“ हा ये हालती मां जित्ती किव्वें छे ।” ओ आपणे खियाला मां हुत्ता कि अचानचक्क चाऊं पास्सूं दरोड़भज्ज मच्चती गेल्ली । जंग्गला चा राज्जा सेर उंग्गे आव्वे पल्लता ला । भिखारी दरोड़ती कन्न बणा पे चढ़ती गेल्ला ता ऊठ्ठू सारे कोच्छ डेख्खू लाग्गती गेल्ला । सेर हेक्की रोझड़ी चा सिकार करली फिर्रे ला ता विन्नू आपणे डाढ़ा मां पकड़ती कन्न लोम्बड़ी डुस्स आव्वे पल्लता पर्र ओण्हे लोम्बड़ी पे हमला कोन्हीं करला मग्गर विच्चे खाणे कल्ले माँसा चे टुकड़े नाखली गेल्ला । भिखारी हा डेखती कन्न भोचक्का रहती गेल्ला कि सेर लोम्बड़ी नूं खाणे कल्ले भोजन डिये पल्ला । भिखारिया नूं आपणिया आँखिया पे यक्कीन कोन्हीं हुल्ला ऐ साग्गूं ओ नेरे डियो बलति आल्ला ता लुकती कन्न सेरा चे आवणे चा इन्तजार कर्रु लाग्गती गेल्ला । आज्ज वी उस्सड़े हुल्ले , सेर आपणे सिकारा चा कोच्छ हिस्सा लोम्बड़ी आग्गूं नाखती चाहला गेल्ला । भिखारिया ने आपणे आप नूं कहले , “ भग्गवान जान्हूं पेद्दा कर्रे वे ता ओच्ची रोट्टी चा जुगाड़ वी ओ कर्रे वे । इस्सड़े सोचती कन्न ओ जंग्गला मां सुनसान जग्गां बणा तल्ले बेसती रहला ।
पहला डियो गुजरला पर्र उठ्ठे कुई वी नी आल्ले , डूज्जे डियो कोच्छ लोक आल्ले मग्गर वाण्हे भिखारिया पे कुई धियान कोन्हीं डिल्ला । इंग्गे बिना कोच्छ खाले-पील्ले ओ घणा सुक्कती गेल्ला ता ओ टोर्र-फेर्र वी ना सग्गता । ओच्ची हालत्त मेल्ले आल्ले बन्दे आल्ली कन्न हुत्ती गेल्ली । हेक डियो हेक साध्धू उठ्ठू जाए पल्लता ला । ओ भिखारिया लारे गेल्ला । ओण्हे आपणी सारी कहाणी साध्धुवा नूं सुणाली ता बोड़ला ,“हिम्मा तूं ही बावेड़ भग्गवान इत्तना कठ्ठोर किव्वें हो सग्गे । कुई बन्दे नूं इस्सड़ी हालत्ती मां पुज्जावणा पाप कोन्हीं ।” साध्धू बोड़ला , तूं इत्तना मुरख किव्वें हो सग्गी , तू हा कां नी समझला कि भग्गवान तन्नू सेर बणते डेखणा चहावें ना कि लोम्बड़ी ।
शिक्षा – ओ भिखारिया चा भाग आच्छा हुत्ता कि ओन्हूं ओच्ची गल्ति महसूस करावणे कल्ले साध्धू मिलती गेल्ला पर्र अम्हा नूं खोद्द चोक्कस रहणे चाही छे कि अम्ही सेरा ची जग्गां लोम्बड़ी तां कोन्हीं बणू पल्ले ।