हेक वारी हेक राज्जा सिकार करणे कल्ले, आपणे सेन्निका लारे जंग्गला मूं जाए पल्लता ला । घणी दूरी तक्क सिकार ना डिस्से ला , होले-होले वे घणे घाट्टे जंग्गला मां घिरती गेल्ले । हाल्ली वे कोच्छ दूर गेल्ले हुत्ते कि वान्हूं जंग्गला मां डाक्कूवा चे लुकणे ची जग्गां डिस्सली । जिव्वें वे विच्चे लारे पुज्जले , लारे चे बणा पे बेहला तोता बोड़ला ,“ पकड़ा-पकड़ा हेक राज्जा आव्वें पल्ला , ऐच्चे कन्नू घणा सारा माल छे , लूटती गिहा ऐन्हूं ।”
तोते ची अवाज सुणती कन्न सारे डाक्कू राज्जे डुस्स दरोड़ती पल्ले । डाक्कूवा नूं आपणे डुस्स आत्ते डेखती कन्न राज्जा ता ओच्चे सेन्निक दरोड़ती पल्ले । दरोड़ती-दरोड़ती घणा पन्ध उग्गते निकलती गेल्ले । सामणे हेक बड्डे बण डिस्सले । कोच्छ अर्राम करले कल्ले बणा चे लारे गेल्ले , जिव्वें वे बणा चे लारे पुज्जले । ओ बणा पे बेहला तोता बोड़ला ,“ आ राज्जन , अमचे साध्धू महातमा ची झुप्पड़ी मां दुध्धा सुवागत्त छे । भीत्तर आ पाणी पी ता सई काड । तोते ची बात्त सुणती कन्न राज्जा अचम्भे मां पड़ती गेल्ला ता सोच्चूं लाग्गती गेल्ला कि हेक्की ही बिराददरी चे डोन पख्खिया ची आदत्त आल्ग-आल्ग किव्वें हो सग्गे । राज्जे नूं कस्सा समझ ना आव्वे ले । ओ तोते ची बात्त मनती कन्न साध्धूवा ची झुप्पड़ी मां चाहला गेल्ला । साध्धू महातमे नूं नमसते करती कन्न ओच्चे लारे बेसती रहला ता आपणी सारी कहाणी ओन्हूं सुणाली । बलति होले-होले पूछले , महातमन या डू तोता ची आदत्ती मां इत्तना अन्तर्र कां छे । साध्धू महातमे ने सारी बात्त सुणली ता बोड़ला ,“कोच्छ कोन्हीं राज्जन बस्स संग्गती चा अस्सर छे । डाक्कूवा लारे रहती कन्न तोता वी डाक्कूवा आल्ली कन्न आदत्ता कर्रु लाग्गती गेल्ला ता वाच्ची भास्सा बोल्लू लाग्गती गेल्ला । मत्तलब जक्को जिस्सड़े वातावरण मां रिहे वे , उस्सड़ ही बणती जाए वे ।
शिक्षा – संग्गती सोचती-समझती कन्न करणी चाही छे ।
