हेक्के जोहड़ा मां हेक कुम्मी रहती । ओ जोहड़ा मां रोज्जाना डोन बुग्गले तरणे कल्ले आत्ते । बुग्गले घणे हँसमुख ता मिलणसार हुत्ते । कुम्मी ता बुग्गले मां यारी हुत्ती गेल्ली । बुग्गले नूं कुम्मी चे होले-होले टुरणे ता भोलापन आच्छा लाग्गता । बुग्गले बड्डे गियान्नी हुत्ते । बुग्गले घणी दूरी तक्क घुमती आत्ते । यूं ही घणी डिये गुजरती गेल्ली । हेक वारी बड्डे जोरा जा सुख्खा पड़ला , बारसा चे मोस्समा मां हेक वी कणी नी बरसली । ओ जोहड़ा चे पाणी सुख्खु लाग्गती गेल्ले । बन्दी मर्रू लाग्गती गेल्ली , माछलिया तड़पती-तड़पती कन्न मरती गेल्लिया । जोहड़ा मां बस गारा ही बचला आत्ती । कुम्मी बड्डी आफत्ती मां फसती गेल्ली । बुग्गले आपणे यारा नूं बचावणे चा उपाय सोच्चूं लाग्गती गेल्ले । हेक डियो बुग्गला ने ओन्हूं वापस्स आत्ती कन्न कहले , यार , इठ्ठू घणी दूर हेक जोहोड़ छे । ओच्चे मां घणे पाणी छे । तू उठ्ठे मोज्जा लारे रहे सग्गी । कुम्मी उद्दास हुत्ती कन्न बोड़ली ,“ इत्तनी दूर जाणे मां मन्नू घणी डिये लाग्गती जाए । ओ ताणी तां में मरती जाई ।” कुम्मी ची बात्त ठीक हुत्ती । बुग्गला ने आपणी अक्कल ला ली ता हेक तर्रीका सोचला । वे हेक लाकड़ी चत्ती आल्ले ता बोड़ले ,“ अम्हीं डोन्नी आपणी ठुंग्गे लारे लाकड़ी चे डोन्नी पास्से पकड़ती कन्न हेक्क बराबर्र उड्डर्रू । तू लाकड़ी नूं आध्धी मूं आपणे बाक्के लारे पकड़ियो जत्ती ।” यूं अम्हीं तन्नू डूज्जे जोहड़ा मां पुज्जाती डिऊं ता ओच्चे बाद तन्नू कुई चिन्ता नी रीहीं । वाण्हे ओन्हूं चेत्तावनी डिल्ली कि याद राखियो , उडरते बेल्हे आपणा बाक्का ना खोलियो पल्ला नातण तल्ले डेत्ती पड़े । कुम्मी ने हाम्मी मां गिच्ची हिलाली जत्ती । लाकड़ी नूं पकड़ती कन्न बुग्गले उडरती पल्ले । वे हेक्के गांवां तल्लू निकली पलते ले ता तल्ले भिल्ले गांवां चे बन्दा ने उस्समान्ना मां हेक अज्जीब नजारा डेखला । सारे हेक्के-डूज्जे नूं डिखाणू लाग्गती गेल्ले । ता वाण्हे रोला मचाला जत्ती । कुम्मी ची दीद तल्ले पड़ली ता विणे डेखले कि अम्हा नूं घणी सारी बन्दी डेख्खी पल्ली । वां आपणे यारा ची चेत्तावनी भुलती गेल्ली ता बोड़ली ,“ डेख्खा , अम्हा नूं कित्तनी बन्दी डेख्खी भिल्ली ।” बाक्का खोलते ही कुम्मी तल्ले डेत्ती पल्ली ता मेल्ली गेल्ली ।
सीख:- बिन्ना सोचले – समझले बाक्का खोलणे मँहगे पड़े वे ।
