जंग्गला मां हेक सेर रहता , हेक डियो सेरा चे पग्गा मां कांट्टा लाग्गती पल्ला ता ओच्चे पंज्जे मां घाव हुत्ती गेल्ला । सेरा कल्ले दरोड़ने मुसकिल हुत्ती गेल्ले ता ओ लंगड़ाती कन्न टुर्रता । ऐ साग्गूं ओ कई डिये सिकार वी नी कर सग्गला ता भूख्खे कन्नू मर्रू लाग्गती गेल्ला । लंगड़ा सेर जानवरें सोधणे कल्ले इंग्गे-उंग्गे गेल्ला । ओन्हूं कस्सा वी कोन्हीं लाभले । होले-होले ओ हेक्की घोरी चे लारे पुज्जला । घोर घणी झिक्कीं ता सोड़ी हुत्ती । ओण्हे भीत्तर्र झात्ती मारली , घोर खाल्ली हुत्ती ता ओण्हे ये बात्ते चा अन्दाज्जा ला ला कि यिच्चे मां कुई जानवर रिहे वे । सेर चोप्पचाप लुकती कन्न बेसती रहला ता ओ जानवरा चे आवणे चा इन्तजार कर्रू लाग्गती गेल्ला । वे घोरी मां हेक गीद्दड़ रहता । जक्को डिया चे बहारू घुमता ता रात्ती चे पुठ्ठा आत्ती जत्ता । ओ डियो वी ओ आत्थणा चे पुठ्ठा आल्ला । गीद्दड़ घणा चल्लाक हुत्ता ता हर बेल्हे चोकस्स रहता । ओण्हे घोरी चे बहारू बड्डे जानवरां चे पग्गा चे चेन्ह डेख्खले तां ओण्हे सोचले कि कुई जानवर घोरी मां बेहले ले । ओण्हे आपणा सक्क दूर करणे कल्ले हेक चाल चढ़ली । घोरी चे मुँहा कन्नू दूर जत्ती कन्न ओण्हे साड डिल्ला ,“ घोर ! ओ घोर ।” घोर कस्सा नी बोड़ली , ओण्हे बलति साड डिल्ला ,“ घोर तूं बोली कां ना ।” भीत्तर्र सेर दहा पे बेहलता ला कि किस्से बेल्हे गीद्दड़ आव्वें ता ओच्चा सिकार कर्रे । ऐ साग्गूं ओ घणा उतावला हुल्ला बेहलता ला । गीद्दड़ा ने हेक वारी बलति जोरा चे साड डिल्ला ,“ घोर ! रोज्जाना तां तू माया साड सुणती कन्न मन्नू भीत्तर्र हक्कारी वी , आज्ज चोप्प कां छी ? में तन्नू पहले ही कहली फिर्रे ला कि जिस्से डियो तू मन्नू नी हक्कारें , ओ डियो में डूज्जी घोरी मां चाहला जाई , अच्छा तां में जाए पल्ला । सेर हाँ सुणती कन्न घबरात्ती गेल्ला । ओण्हे सोचले , सई मां घोर गीद्दड़ा घोर गीद्दड़ा नूं भीत्तर्र हक्कारें वें । हा सोचती कन्न कि गीद्दड़ सई मां चाहला ना जाव्ओ । ओ आपणी बोल्ली बदलती कन्न बोड़ला ,“ गीद्दड़ राज्जा ना जा भीत्तर्र आत्ती जा , में कित्तनी देरी ची डेख्खी बेहली ।” गीद्दड़ा ने सेरा ची बोल्ली पहचाणती गेल्ली ता ओच्ची मुरखता पे हँस्सू लाग्गती गेल्ला । ओ उठ्ठू चाहला गेल्ला ता कड्डी पुठ्ठा कोन्हीं आल्ला । मुरख सेर वे घोरी मां भुख्खे ता तरिस्से कन्नू मरती गेल्ला ।
सीख:- चोकस्स बन्दे कड्डी वी आपणे जीवन मां मार ना खाई वी ।