नद्‍दी चे पास्‍से कन्‍नू हेक जम्मूवा चे बण हुत्‍ते। ओ बणा पे हेक बान्दर हुत्‍ता। ओ बान्दरा ची यारी नद्‍दी मां रेहणे आल्‍ले। हेक्‍के मगरमछा लारे हुत्‍ती गेल्‍ली। बान्दर खोद्‍द जम्‍मू खाता ते ओ मगरमछा नूं वी खाणे कल्‍ले जम्‍मू डित्‍ता। हेक डियो मगरमछा ने वे जम्‍मू आपणी रांडे नूं वी डिल्‍ले जत्‍ती। जम्‍मू खाती कन्‍न ओच्‍ची रांडे ने ओन्हूं केहले,“ इतने मिठ्‍ठे जम्‍मू खाणे आल्‍ले बान्दरा चे देल्‍ल कितने मिठ्‍ठे हुव्वी।” 
  

विण्हे मगरमछा नूं केहले,“ मन्‍नू खाणे कल्‍ले बान्दरा चे देल्‍ल चही छे।” नेरे डियो  मगरमछा ने बान्दरा नूं केहले,“ यार, दुध्‍धी भाभी दुध्‍धे लारे मिलणा चहावे।” ऐ कल्‍ले आज तू माय्‍यी कन्‍डी पे बेसती रहे। में तन्‍नू आपणे घर्रे गेहती चाल्‍ले। बान्दरा नूं ओच्‍ची बाते पे यकीन हुत्‍ती गेल्‍ला। ओण्हे बणा कन्‍नू टप्‍पा मारला ते मगरमछा ची कन्‍डी पे बेसती रेहला। जिस्से बेल्‍हे मगरमछ नद्‍दी ची आद्‍धी मां पुजला। ओण्हे सोचले,“ कां ना हिम्‍मा बान्दरा नूं सही बात बावड़ती डिये।” ओण्हे बान्दरा नूं कहले, यार माय्‍यी रांड दुध्‍धे देल्‍ल खाणा चहावे। 
    

बान्दर देहलती गेल्‍ला ते ओ झट बोड़ला,“ ओ यारा हा बात तू मन्‍नू उट्‍ठे कां नी बावड़ली। में आपणे देल्‍ल ता जम्‍मूवा चे बणा पे मेहली आल्‍ला। हिम्‍मा जलति मन्‍नू पूट्‍ठे गेहती चाल। में आपणे देल्‍ल चत्‍ती कन्‍न भाभी नूं डी हीं ता वा खोस्‍स हुत्‍ती जायी। मगरमछ मुरख हुत्‍ता। ओ बान्दरा नूं नद्‍दी चे पास्‍से कन्‍नू गेहती आल्‍ला। बान्दर टप्‍पा मारती कन्‍न बणा पे चढ़ती गेल्‍ला ता बलति गुस्‍से मां बोड़ला, ओ बावलीबूंच दिल्‍ला चे बगेर वी कुई बन्‍दे जीते रहे सग्‍गे वे। आज कन्‍नू पीच्‍छे दुध्‍धी ते माय्‍यी यारी खतम।
 

पंचांग

वरणमाला केदा

भासा जागरूकता पोस्टर