हेक वारी हेक टोपिया बेचणे आल्ला हुत्ता। ओ गांवां-गांवां मां जत्ती कन्न टोपिया बेचता। हेक डियो घणी तिख्खी गरमी हुत्ती। टोपिया बेचणे आल्ला हेक्के बणा तल्ले साईं काड्डू बेसती रहला। ओन्हूं कतरा जीं देरी मां नीड आत्ती गेल्ली। ओ बणा पे घणे सारे बान्दर हुत्ते । वे बान्दर बणा कन्नू तल्ले उतरले ते वाण्हे टोपिया चीं गांठड़ी खोड़ली। विच्चे मूं टोपिया चत्ती कन्न हेक-हेक टोप्पी आपणे-आपणे ठोडा पे ओढ़ली जत्ती।
जिस्से बेल्हे टोपिया बेचणे आल्ले ची नीड खुड़ली ता ओण्हे डेखले कि ओच्ची गांठड़ी मां हेक वीं टोप्पी कोन्हीं हुत्ती। ओ इंग्गे-उंग्गे डेखू लागती गेल्ला। ओण्हे जीवें ऊप्पर डेखले सारे बान्दर ठोडा पे टोपिया घाली बहेलते ले। ओ घणा पछताला। ओण्हे हेक तरकीब सोचली कि बान्दर हेक्के-डुज्जे चीं नक्कल कर्री वीं ऐ साग्गूं ओण्हे आपणी टोप्पी उतारती कन्न घणी दूर भुकाती नाखली। बान्दरां ने वीं ओन्हूं डेखती कन्न आपणियां टोपिया ठोडा कन्नू उतारती कन्न तल्ले भुकाती नाखलिया। टोपिया बेचणे आल्ले ने सारिया टोपिया भेलिया करती कन्न वाच्ची गांठड़ी बांहली ते आपणे घर्रे चाहला गेल्ला।
शिक्षा- मुसिबती मां कड्डी वी बन्दे नूं हार नीं मनणी चाही छे।